Historia kamienicy

Historia kamienic Stary Rynek 73 i 74 sięga XV wieku.
Przez kilka stuleci znajdowały się one w rękach właścicieli różnych narodowości i fachów, m.in.: Polaków, Niemców, Żydów, Węgrów, Włochów, a nawet Greków. Magnatów, kupców międzynarodowej klasy, krawców, patrycjuszy miejskich, kuśnierzy oraz handlarzy winem.
Mieszkali w niej zarówno katolicy, jak i protestanci, Żydzi, a także wyznawcy prawosławia.

O niezwykłych dziejach owych kamienic świadczyć może kilka wydarzeń:

  • w czasie wojny północnej w jednej z nich stacjonował oddział brandenburskich żołnierzy,
  • w XVIII w. Grecy urządzili tu prawosławną kaplicę obrządku wschodniego,
  • miało w niej siedzibę Koło Śpiewackie Polskie, kultywujące pieśń polską w czasie zaborów,
  • przez wiele lat działał w niej Cech Krawiecki.

Najwspanialszym odkryciem historycznym jest dla nas fakt, iż w XVII w. obie kamienice przez kilka lat znajdowały się w rękach piwowarów. Jedna z nich należała do rodziny piwowara Stanisława Krakowianina, a druga - jako posag wniesiony przez żonę Magdalenę (z d. Sztamet) - do piwowara Macieja Łukowskiego. Istnieje więc duże prawdopodobieństwo, iż w podwórzu mieścił się browar, jak było to wówczas w zwyczaju.

W 1908 r. kamienice zostały wyburzone, a na ich miejscu zbudowano siedzibę Banku Przemysłowców według projektu słynnego poznańskiego architekta Rogera Sławskiego. W czasie walk o wyzwolenie Poznania, zimą 1945 r., oba budynki zostały zniszczone, a następnie odbudowane po 10 latach, z oddzielnymi fasadami. Do dziś łączy je wspólna elewacja, od strony ulicy Sierocej.
Obecnie na fasadzie znajduje się tablica pamiątkowa Koła Śpiewackiego oraz freski nawiązujące do tradycji szwalniczych.

Od maja 2004 r. podwoje tych pięknych kamienic otworzyła dla Państwa Brovaria, łącząca w swym wystroju współczesny komfort i elegancję z szacunkiem dla historycznych detali architektury wnętrza.

Copyright © 2010 brovaria - hotel w poznaniu